เพราะเหตุใดชนชั้นกลางมีทิศทางที่จะเล่นดนตรีลงสีรวมทั้งการแสดง

การศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับ 78,000 คนพบว่าไม่ใช่ความร่ำรวยหรือสถานะทางสังคมที่เชื่อมโยงอย่างมากกับคนที่เข้าร่วมกิจกรรมศิลปะในฐานะมือสมัครเล่นหรือผู้ชำนาญ

การเล่าเรียนของดร. แอรอนรีฟส์นักสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ดพบว่า

ในบทความด้านสังคมวิทยาดร.รีฟส์บอกว่าจากการสำรวจ 78,011 คน 18% มีส่วนร่วมสำหรับการวาดภาพหรือถ่ายภาพ 9% สำหรับในการรำ 10% ในเพลง 2% ในละครหรือโอเปร่า; 6% ได้เขียนบทประพันธ์บทละครหรือนิยาย มีเพียงแค่ 22% ที่ไม่มีกิจกรรมทางศิลป์

เขาพบว่าการมีรายได้สูงขึ้นยิ่งกว่าไม่ได้ทำให้การมีส่วนร่วมของศิลป์มีโอกาสมากขึ้น – ผู้ที่มีรายได้กว่า 30,000 ปอนด์ต่อปีได้โอกาสน้อยกว่าที่จะมีส่วนร่วมมากยิ่งกว่ารายได้ที่น้อยลง

สถานภาพด้านสังคมมีน้อยมากส่วนผู้ที่ทำงานในวิชาชีพที่สูงกว่าได้โอกาสน้อยที่จะมีส่วนร่วมในศิลป์มากยิ่งกว่าผู้ที่อยู่ในตำแหน่งงานระดับล่างรวมทั้งมีเพียงแค่เล็กๆน้อยๆที่มีส่วนร่วมมากกว่าผู้ที่อยู่ในบทบาทการนิเทศแล้วก็หน้าที่ครึ่งพิเศษ

แต่ว่าการเชื่อมต่อที่แจ้งชัดกับกิจกรรมทางศิลปะเป็นการเรียน ภายหลังการคำนวณอิทธิพลของภูมิหลังของครอบครัวโดยการวิเคราะห์ทางสถิติพบว่าผู้ที่มีวุฒิการศึกษาระดับปริญญานั้นมีลักษณะท่าทางที่จะมีส่วนร่วมสำหรับเพื่อการวาดรูปรวมทั้งการถ่ายภาพมากยิ่งกว่าคนที่ไม่มีวุฒิการศึกษาห้าเท่าแล้วก็มีลักษณะท่าทางที่จะมีส่วนร่วมสำหรับการเต้นมากเพิ่มขึ้นถึงห้าเท่าในงานฝีมือและสี่ครั้งมีทิศทางที่จะเล่นเครื่องดนตรี

คนที่มีส่วนร่วมในศิลป์มีทิศทางที่จะเป็นชนชั้นกลางเพียงด้วยเหตุว่าพวกเขามีลักษณะท่าทางที่กำลังจะได้รับการเล่าเรียนสูง ถึงแม้ผลที่เกิดขึ้นจากการวิจัยของ Dr Reeves ชี้ให้เห็นว่าพวกเขาไม่มีแนวโน้มที่จะมีส่วนร่วมในงานศิลปะหลังจากจบการศึกษารวมทั้งตามแม้ว่าจะเป็นชนชั้นกลางก็ตาม

ดร. รีฟส์บอกว่าผลที่ได้จากการมีส่วนร่วมในศิลป์นั้นไม่เหมือนกับการรับชมหรือฟังศิลปะการแสดงซึ่งชนชั้นสังคมแล้วก็สถานะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการบริโภคศิลปะที่สูงขึ้น

ดร. รีฟส์บอกว่า การมีส่วนร่วมในศิลปะซึ่งไม่เหมือนกับการบริโภคศิลปะแล้วก็การมีส่วนร่วมทางวัฒนธรรมโดยปกติมิได้เกี่ยวกับระดับชั้นทางสังคมหรือสถานะทางสังคมใดๆคำตอบนี้เบี่ยงเบนไปจากความมุ่งหวัง – ไม่คาดคิดผู้ที่มีรายได้สูงขึ้นยิ่งกว่าได้โอกาสน้อยที่จะเข้าร่วมศิลปะ

ผลการศึกษาเรียนรู้พวกนี้ทำให้เห็นว่าการบรรลุจุดประสงค์ด้านการเรียนเพียงอย่างเดียวและไม่ใช่สถานะทางด้านสังคมนั่นคือการผลิตความน่าจะเป็นไปได้ที่จะเป็นผู้เข้าร่วมศิลป์