คลังเก็บป้ายกำกับ: สุชภาพ

การจบการงดของกินของโย่โย่? สวิทช์สมองที่ควบคุมการเผาไขมันเปิด

นักวิทยาศาสตร์ได้ศึกษาและทำการค้นพบการสับเปลี่ยนระดับโมเลกุลในสมองที่ควบคุมการเผาไหม้ไขมันแล้วก็บางทีอาจเป็นวิถีทางสำหรับในการควบคุมน้ำหนักที่มากขึ้นตามการละของกิน

นักค้นคว้าของมหาวิทยาลัย Monash ได้กำหนดถึงการเปลี่ยนระดับโมเลกุลในสมองซึ่งบางทีอาจควบคุมความรู้ความเข้าใจของร่างกายมนุษย์สำหรับการจัดเก็บไขมันโดยเฉพาะภายหลังที่กำเนิด “อนาถา” หรือการลดความอ้วนซึ่งเป็นวิธีการที่เน้นย้ำการลดหุ่นของโย่โย่ ที่เกิดขึ้นจากการงดเว้นของกิน

ความรู้ความเข้าใจสำหรับในการควบคุมสวิตช์นี้บางทีอาจเป็นการบรรเทาโรคอ้วนรวมทั้งความไม่ดีเหมือนปกติของระบบเผาผลาญอื่นๆได้แก่เบาหวานจำพวก 2

ศ.จ. Zane Andrews แล้วก็เพื่อนผู้ร่วมการทำงานของเขาที่ Monash Biomedicine Discovery Institute ได้เจาะจงโปรตีนในหนูที่เรียกว่า carnitine acetyltransferase (Crat) ในเซลล์สมองที่ควบคุมความหิวซึ่งควบคุมการจัดเก็บไขมันข้างหลังไม่กินอาหาร ผลจากการศึกษาค้นคว้าและทำการวิจัยพวกนี้ได้รับการเผยแพร่ในนิตยสาร Cell Reports นานาประเทศ

เมื่อพวกเราไม่กินอาหาร (หรือมีพัฒนาการเมื่อมีการแห้งแล้งของกิน) ร่างกายของพวกเราจะสลายไขมันเพิ่มมากขึ้นเพื่อพลังงานพอเพียง แม้กระนั้นในขณะเดียวกันสมองของพวกเราต่อสู้เพื่อใชัพลังงานน้อยลงแล้วก็เมื่อของกินแปลงเป็นของกินร่างกายจะแปลงจากการเผาไปเป็นการเก็บไขมันและก็แทนที่จะใช้แคลอรี่ที่รับประทานเข้าไปจากของกิน ทีมงานวิจัยนานาประเทศได้ศึกษาค้นพบโปรตีน Crat แล้วก็ปรับปรุงเมาส์ที่มีโปรตีนปิดกรรมพันธุ์นี้ หนูพวกนี้เมื่อไม่กินอาหารหรือทานอาหารภายหลังที่รับประทานอาหารอย่างเร็วรับประทานไขมันที่สูงกว่าธรรมดา

จากที่รศ. Andrews การละของกินซ้ำหรือ yo-yo dieting บางทีอาจนำมาซึ่งการเพิ่มน้ำหนักเหตุเพราะสมองตีความหมายของกินกลุ่มนี้เป็นความอดๆอยากๆสั้นๆรวมทั้งเรียกร้องให้คนเก็บไขมันเพิ่มมากขึ้นสำหรับในการขาดในอนาคต เป็นครั้งแรกโปรตีน Crat ในเซลล์สมองที่หิวโหยถูกบอกว่าเป็นสวิทช์ที่สั่งให้ร่างกายแปลงน้ำหนักที่หายไปผ่านการจัดเก็บไขมันที่มากขึ้น

“การควบคุมโปรตีนนี้ได้โอกาสที่จะฉ้อฉลสมองและไม่สามารถแทนที่น้ำหนักที่หายไปได้ด้วยการเพิ่มความอยากแล้วก็การเก็บไขมัน” ศ.จ.แอนดรูว์รศ.กล่าว

“โดยการควบคุมโปรตีนนี้พวกเราสามารถเชื่อมั่นได้ว่าการสูญเสียน้ำหนักที่เกิดขึ้นจากของกินจะยังคงอยู่มากยิ่งกว่าการแอบย่องเข้าไป